Dinsdag 3 augustus – Broodje Hotdog en Sportclinics

Na een wel heel stevig ontbijt met broodjes hotdog bereiden we ons voor op de rest van de dag. Een sportclinic op een High School en daarna weer sporten op het veld in de wijk. Een nieuw dramastuk, de Hemelpoort moest worden geoefend. Een engel staat bij de poort mensen op te wachten die de Hemel in willen. Geld, liefde en religie komen langs maar worden niet binnengelaten, de persoon met niets behalve een vriendschap met Jezus wel. De boodschap: Het gaat niet om wat je hebt, maar om je relatie met Jezus. Aan het begin van de middag was het dan tijd voor de sportclinic. Opvallend was dat er studenten waren die ‘toeschouwers’ waren, meesporten deden zij niet. Er was een select groepje dat bij Netball en Volleybal werd toegelaten om te sporten, naar de regels van de school. Dat was wel even wennen voor ons. Nadat we het even gevraagd hadden aan een van onze Zuid-Afrikaanse vriendinnen bleek dit normaal te zijn op scholen. Eens in de zoveel tijd wordt er een toernooi gehouden en de beste spelers komen in de teams. Hierdoor gingen de clinics wel goed, omdat de studenten ervaring hadden met de spellen. Dit gaf hoop voor de middag op het grote sportveld.

Het dramastuk ging goed, en pastor Mac vertelde later dat hij de boodschap erg sterk vond. Na de getuigenis en uitleg werd er voor een paar kinderen gebeden, een erg mooi moment. Bij Netball was er een jonge meid die toe stond te kijken. Het bleek een van de meiden te zijn van het community team. Maandag had zij nog de grootste stem. Terwijl zij vandaag samen met haar zoontje van twee toe stond te kijken. De gemiddelde leeftijd in deze wijk van moederschap ligt laag. De meeste meiden krijgen op hun 16e-17e al te maken met de verzorging van hun kind. Vaak zonder een vaderfiguur in de omgeving. Dit raakte Wieteke. Ze had een gesprek met deze moeder gehad. Wat haar kijk op haar veranderde. Meestal zijn de grootste lawaaimakers hier, de personen met de indrukwekkendste verhalen.

Benieuwd wat voor verhalen we de komende dagen nog te horen krijgen. God is met ons.

Do 5 Aug – Highschool ‘phunyako’ & ‘The Chair’

Vandaag begonnen met de stille tijd, die elke dag in ons programma staat (ten minste, dat is de bedoeling^^)

Daarna zijn we naar een grote radiostudio gegaan, omdat ze een interview wilde afnemen. Het gebouw leek net een sombere gevangenis. We waren er op tijd, maar zoals bijna altijd in Afrika kenden ze die term niet. We moesten best even een tijdje wachten namelijk. Lekker buiten gezongen en gekletst. Maar uiteindelijk dan toch het interview, met Elise en Peter. Leuk interviewtje, die door heel Zuid-Afrika die avond te horen zou zijn.

Toen konden we voor het eerst even shoppen. En behalve de vrouwen vonden zelfs de mannen dit een goed idee. We hebben namelijk bafana bafana shirts gekocht (de shirts van het nationale elftal). Daar hebben we nu inmiddels ook een tekst opgedrukt gekregen, erg gaaf. De vrouwen waren meer van de souveniers uiteraard hehe.

Aan het begin van de middag zijn we naar de highschool ”phunyako” gegaan. Daar ging niet alles zoals gepland en moesten we wat improviseren met de dramastukken. Ook nog wat gezongen (ook in het afrikaans) en het evangelie uitgelegd.

Lars heeft op het eind zijn getuigenis nog gegeven. Was zeker mooi. Als afsluiter hebben we ons befaambe ”my redeamer lives” gezongen, met een geniaal dansje erbij die iedereen onthoud en nadoet wanneer ze die gezien hebben.

Na afloop zijn we gewoon tussen die mensjes daar gaan staan om wat na te praten. De meeste waren vrij ”ontwijkend” (wat meestal niet zo is), maar er waren ook een paar mensen die serieus vragen hadden. We hebben daar dan ook echt mooie gesprekken gehad, en zelfs met een aantal mogen bidden. En niet alleen bidden, ook die dag waren er weer levens aan Jezus gegeven! Hoe prachtig! Daar komen we voor. Het evangelie nog eens aan die personen uit kunnen leggen. En steeds de gegevens opgeschreven van degenen die tot geloof kwamen. Deze geven we aan de pastor van de area, en deze zal na ons vertrek hen helpen in hun verdere geloofsleven, zodat het niet stopt na onze tijd hier!

Ook weer in deze tijd op de highschool merkten we dat God zo ontzettend bij ons was, de plaats zegende, bezette, ons de woorden gaf en harten aanraakten.

Het was tijd om weer op weg te gaan naar het veld waar we deze hele week de sportclinics hebben gegeven. We gaan er steeds lopend naar toe, zingend, springend en dansend. Elke dag staan er al kinderen op ons te wachten en lopen we al met een grote groep naar het veld. Uiteindelijk waren we met zo’ n 150 kinderen.

Zoals elke dag begonnen met gebed als team, en op het veld in een grote cirkel met ook de kids erbij. Een gekke warming-up gedaan en begonnen met de sportoefeningen. De mensen van de lokale kerk beginnen echt steeds beter mee te helpen!

Na de oefeningen is het tijd voor de break. Eerst een dramastuk als aandachtstrekker gedaan, daarna een met betekenis. Deze laatste ging over iemand die vastzit in een stoel. Hij probeert dmv hulp van anderen los te komen, maar alleen Jezus kan hem uiteindelijk bevrijden. Uitgelegd dat dit ook zo met zonden is. Dat je er vast in kan komen te zitten, en dat Jezus de enige is die je kan bevrijden. Daarna heeft Alex (iemand van de lokale kerk) zijn getuigenis gegeven.

Toen hij klaar was kwam Sammy, iemand van diezelfde kerk, aangelopen, omdat hij op z’n hard had ook z’n getuigenis te geven. Het was echt prachtig, ook al verstonden we er geen bal van:p

Ook in deze break bleven constant mensen bidden.

Na de 2 getuigenissen kwam, zoals elke dag, de oproep om voor Jezus te kiezen. Er kwam er 1 naar voren, en nog 1, en nog een paar, en uiteindelijk een hele groep|!

De plaatselijke pastor, Mac, heeft toen voor ze gebeden. We hebben ook hen daarna gevraagd hun naam en gegevens op te schrijven, zodat Mac ze verder kan helpen. En de lijst was die dag aangevuld tot 90 kinderen die hun leven aan Jezus hebben gegeven!! Wat een genade! Echt enorm mooi om zo een stuk van Gods werk zichtbaar te zien worden en zielen gered te zien. Die vreugde gaat diep.

Daarna zijn we met alle voetballers gaan zitten en in groepen nagepraat over al het gebeuren in de break (met vertaler). Dit zijn ook echt waardevolle momenten.

Toen was het echt tijd om te vertrekken, aangezien het bijna donker werd. In de auto’ s gestapt en genoten van de kinderen die de eerste paar meters keihard meerennen en zwaaien. Die avond hebben we nog gebruikt om de volgende dag voor te bereiden.

Al met al een prachtig gezegende dag dus!

Foto’s & Video

Kijk onder het kopje media voor nieuwe foto’s en video!

Maandag 2 Augustus – Begin Week 2

Vandaag gingen we rond 06.00 uur uit de veren. We zijn in 2 groepen uiteen gegaan voor een ‘morningassembly’. De ene groep ging naar een highschool en de andere groep naar een secundary school. Beiden teams beeldden het dramastuk ‘The Statue’ (het standbeeld) uit. Op de secundary school was een meisje die naar Jolien toe kwam en vertelde, dat het haar hart geraakt had. Jolien en het meisje hebben samen gebeden en het meisje vroeg om een bijbel en heeft vandaag haar hart aan de Heer gegeven! Amen! Ook waren er veel jongens en meiden die met ons op de foto wilden. Je voelt je dan net een idool!

Daarna hebben we ons voorbereid op de sportclinics voor op het veld. Vanaf de kerk, waar we ons hebben voorbereid, een half uur van onze ‘thuisbasis’, zijn we gaan lopen. Om op deze manier kinderen en jongeren mee te nemen naar het sportveld. Uiteindelijk hebben we met zo’n 200 kinderen en jongeren gesport!

Het was hartstikke gaaf om met zoveel kinderen en jongeren te sporten en aan hen het evangelie te vertellen door middel van het dramastuk ‘The Statue’ (het standbeeld) met daarbij en getuigenis van 1 van ons. Deze week zijn we in een armer gebied aan het sporten en dat is soms best pittig. We zien veel kinderen zonder schoenen en met kapotte kleren. Ook komen we zo nu en dan ongewenste gasten tegen. Bijvoorbeeld een dronken man die bij Netbal het veld op kwam lopen. Gelukkig belemmert het onze sportclinics, plezier en doel niet.

Dank voor alle gebeden. We ervaren kracht en bescherming van God!

Weeshuis bezoek en Culturele middag

Donderdag

Donderdag begonnen we weer met de morningdevotion op de school! Daarna hadden we een middagje met de mensen die voor ons koken en die hier in huis rondlopen. We hebben een waterval bezocht en daar een zuid-afrikaanse braai gekregen! Was erg lekker, daarna door naar de school om nog even te sporten.

Vrijdag

Vrijdag ochtend natuurlijk weer de morningdevotion voor de laatste keer op deze school! Afscheid genomen van de kinderen en nog een uurtje gesport met de kleintjes, gelukkig kregen we hulp van de juffen.

‘s Middags hebben we een weeshuis bezocht. Daar een aantal drama stukjes opgevoerd, met de kinderen gespeeld en gelachen! Het was best heftig al die kinderen zo te zien, sommige kinderen waren emotieloos of hadden totaal geen grenzen. Dit bezoek heeft veel indruk gemaakt, we hebben eten uitgedeeld.

Zaterdag

Zaterdag hadden we een culturele middag, wij kregen iets van de zuid-afrikaanse cultuur te zien. Wij lieten hen de Nederlandse cultuur zien door middel van een eigen variant van: Ik hou van holland. Met echte oudhollandse spellen zoals: koekhappen, eierenrace en spijkerpoepen. Na een gezamenlijke maaltijd weer naar huis! We hebben echt iets van de afrikaanse cultuur kunnen proeven, met hun geweldige dans.

Zondag

Zondag hadden we een rustig dagje, ‘s ochtends naar de kerk waar we deze week gaan dienen! Een kerk met ontzettend veel jeugd. Verder heerlijk bijgekomen.

Sportclinics en Pannekoeken bakken

Dinsdag

Dinsdag ochtend begon een deel van het team met de morning devotion, Ze hebben het drama stuk de Statue gedaan, een persoon dat als standbeeld staat reageert niet totdat het standbeeld een bijbel in de hand krijgt en er in gaat lezen. Ook hebben ze het liedje: Who is the king of the jungle gedaan. Het was weer erg leuk, de kinderen zijn en blijven erg enthousiast en ze wilden niet naar hun klaslokaal gaan als de teamleden niet even de klaslokalen in kwamen. Thuis stond er een heerlijk ontbijt te wachten, bestaande uit : Toast, Rijstepap en fruit.

We moesten ‘s middags pas om half 4 op school zijn, dus we hadden tussendoor lekker veel tijd om voor te bereiden. Eerst even stille tijd, en daarna het als groep besproken. Toen hebben we de sportclinics voorbereid, volleybal voetbal en netball. Daarna hebben we de dramastukjes voor die middag voorbereid en ingestudeerd. Alles was klaar en er stond een heerlijke lunch op ons te wachten, kippenpootjes rijst met een lekker sausje en bietjes. We hebben echt niets te klagen hier, ze zorgen ontzettend goed voor ons het is bizar wat de mensen iedere keer weer voor ons doen. Het is hier heel normaal om achterin een soort laadbakje te zitten in de auto. Dus we gingen met zijn 10e achterin de auto, konden we ons alvast warm zingen opweg naar het sportveld. Er stond al een best grote groep kinderen ons op te wachten en we konden onze clinics beginnen! Eerst even een gezamenlijke warming-up en toen in groepen uit een! In de pauze voerden we onze drama stukjes op, en na afloop daarvan hebben we drinken uitgedeeld. Het is verbazingwekkend hoe hard de kinderen af en toe dringen voor een glaasje limonade! We hebben leuke gesprekken met de mensen op het veld kunnen hebben en konden dus met een voldaan gevoel weer naar huis. Thuisgekomen stond er weer een warme maaltijd op ons te wachten met lekker gekruid vlees een groentepotje en soort bapao brood.

‘s Avonds hebben we nog een liedje gezongen met de pastor en Lars op de gitaar, toen werd het tijd dat we onze bedjes weer op gingen zoeken want iedereen heeft zijn nachtrust hard nodig!

Woensdag

Ook deze dag begon weer met de morning devotion! De pastor had ons vorige avond een lied geleerd en dat hebben we voor de kinderen gezongen (Halleluja, Hosanna) gevolgd door Ho-ho-hosanna, ha-ha-haleluja, een groepje beelden het verhaal van zacheus uit onderleiding van een verteller, was echt ontzettend leuk, ook hebben we het liedje king of kings gezongen, het was weer erg leuk en gezellig! Thuisgekomen stond uiteraard het ontbijt weer klaar: sandwiches met komkommer, sla en tomaat! We zouden die middag eerder naar school gaan want we zouden de zogenaamde sportdag organiseren! We hebben dus stille tijd gehad, sportclinics voorbereid en het drama dat we in de pauze zouden doen! Toen even gelunched, pasta met rauwkost. Toen we aankwamen op het sportveld had een ontzettende groep met kinderen zich al weer verzameld, de deuren van de auto werden zelfs voor ons geopend. We maakten met alle kinderen een grote kring en opende met gebed voor dat we aan de clinics begonnen. In de pauze hebben we eerst een zuid-afrikaans lied gezongen, het ging niet helemaal vlekkeloos maar het was wel erg leuk! We deden het dramastuk the chiar, dit gaat over een stoel die net geverfd is, de jonge die er per ongelijk op is gaan zitten komt met geen mogelijkheid los, totdat er iemand voor gaat bidden! We geven een korte toelichting op het drama stuk gelukkig hadden we een vertaalster. De meeste mensen spreken wel engels, maar vooral de kleintjes die nog niet op school zitten/ nog maar net net naar school gaan verstaan weinig tot geen engels.

3 gingen iets eerder naar huis want vanavond zouden wij de Afrikanen eens laten zien wat een keuken prinsen en prinsessen wij zijn. We gaan pannekoeken bakken en hebben ook een toetje met ijs en stroopwafelkruimels. Het was echt ontzettend gezellig. De afrikanen zijn het niet gewend om met zijn alle aan tafel te zetten. We zouden voor 16 koken maar uiteindelijk zaten er alleen al 16 mensen aan tafel, en dan kwamen wij, als team en de kinderen er nog bij! Het was echt heel leuk en er werd ontzettend goed van de pannekoeken gegeten! Ook de stroopwafels vielen erg in de smaak! De mannen hebben de handen van de vrouwen gewassen, hier in Afrika zijn alle vrouwen ontzettend druk in de keuken en de mannen hoeven maar te wenken als ze iets willen, het was dus wel erg leuk om dat even om te draaien! Nadat ze allemaal lekker gegeten hadden konden we zelf de restjes opeten en konden we beginnen met alles opruimen en schoonmaken! Best nog een werk, maar ontzettend gezellig met zijn alle in de keuken! Het was een geslaagde avond!

Maandag op de ‘Christ King Academy’

Maandagochtend zijn we voor het eerst naar ‘Christ the King Academy’ geweest, dit is een christelijke prive school. De kinderen die hier naar school gaan zijn tussen de 4 en 18 jaar. Wij mochten hier de dagopening verzorgen. Toen we aankwamen rijden kwamen er al heel veel kinderen op ons af, soms lijken we net artiesten. Naast de schoolgebouwen stond een tent waar de dagopening werden gehouden. (denk aan een circustent) de kinderen rende op commando met zijn alle tegelijk de tent in en stelde zich netjes op in rijen gerangschikt op klas. Ook hier deden we het lied, My Redeemer Lives, ook weer met de gebaren. Dit deden ze goed mee en het was dan ook erg leuk om te zien. Na het lied gingen Christine en Jedidja een bijbelverhaal vertellen en uitbeelden, de storm op het meer ( Marcus 5) Hier reageerde ze leuk op ook kregen we positieve reacties van de directeur op onze manier van ‘ morning devotion’ Hij greep de gelegenheid van onze aanwezigheid aan om de Zuid-Afrikaanse geschiedenis met Nederland op te halen. Hier wisten ze nog best veel over. Na de morning devotion moesten de kinderen rustig naar hun klaslokalen. Dit ging iets minder gestructureerd dan normaal gesproken. Vooral Lars met zijn gitaar trok erg veel bekijks. Ook wilde iedereen een ‘ high 5′ of een ‘ high 10′ . Toen iedereen eenmaal binnen was kregen we een rondleiding over het schoolterrein. Ze hebben een ontzettend groot terrein, en ook een ontzettend grote droom hiervoor! Het is gaaf om te zien dat zij plannen durven te maken, die wij als nuchtere Nederlanders, als te groot zouden bestempelen. Toch zien en horen we dat ze veel van deze plannen/dromen realiseren. We troffen op het terrein 2 nieuwe schoolgebouwen, half af. Ook stonden er kleine gedeeltes van ronde huisjes bestemd om gebruikt te gaan worden voor het grote conferentie terrein dat ze daar ook willen gaan bouwen. De reden dat ze al aan deze huisjes beginnen voor dat de scholen afzijn, is dat om dat anders de grond word gestolen om huizen op te bouwen. We hadden nog niet ontbeten dus dat deden we toen we terug kwamen, maar daar stond dan ook een flink ontbijt te wachten op ons: toast, eieren, tomaat en ui, worstjes en rooibos thee en oploskoffie. Dit was heerlijk op onze nuchter maag. We hoefden pas om 15.30 op het sportterein naast de school te zijn. De tussenliggende tijd konden we invullen met het oefenen van dramastukjes! Bij aankomst op het sportterrein waren er nog maar weinig kinderen, meden doordat een deel van de kinderen nog op school bleek te zitten tot kwart over vier. We zijn begonnen met een beetje volleyballen, voetballen en een nieuwe sport voor ons, in de volleybal opstelling overgooien met een zware rubbere ring met een diameter van circa 20 cm. Hier waren zij erg geoefend in, in tegenstelling tot het team. Het was erg leuk dat een deel van de vrouwen die voor ons koken in ons logeerhuis mee kwamen doen! Na een poosje sporten hadden we een pauze waarin wij twee drama stukjes deden en drinken uitdeelden. Hierna gingen wij weer verder met sporten. er was ook een heel dames voetbal team.(15-18 jaar) zij trainen iedere dag.Wat ons erg aansprak was dat ze dit graag deden en dat ze op deze mannier van de straat blijven. We hebben vandaag wel geleerd dat de Zuid-Afrikanen harde werkers zijn. Meerdere teamleden hebben goede gesprekken gehad met omstanders. om 17.30 uur gingen we weer richting huis. Wederom was er een heerlijke maaltijd voor ons bereid: soort lekkerbekje met citroen, salade, gepofte aardappels gevuld met champignons. om 19.00 uur hadden Rens en Elise een interview op de raio! Lars was mee om het te filmen. Het was voor de rest van het team heel leuk om ze op de radio te horen. We gingen allemaal vroeg slapen, de vermoeidheid was bij de meesten van ons wel toegeslagen.

Zondagdienst in de ‘Strong Tower Church’

Zondag ochtend werd werd het al vroeg ochtend voor ons, kwart voor zeven ging de eerste wekker. De meiden allemaal hun lange rokken aan, toen kwam Laboe (meisje dat hier in huis woont) in korte rok onze kamer in stappen.. Het ontbijt stond al netjes klaar, rijstepap of cornflakes met houdbare halfvolle melk! Om kwart over acht kwamen de taxi’s voorrijden (de pastor en nog een vriend) en werden we netjes bij de kerk afgezet. Het kerkgebouw is nu vier jaar oud en nog in erg goede staat, er is ruimte voor ruim 300 mensen. Met aparte ruimte voor de moeders en baby’s. De kinderen tot 14 jaar hebben hun eigen dienst, dus die hebben we niet gezien! Even schakelen zo’n zuid-afrikaanse kerk vol zwarte mensen. De aanbidding was al druk aan de gang en we werden meer dan vriendelijk ontvangen. Iedereen gaf handjes en zwaaide. De band bestond uit 3 vrouwen en 2 mannen, keyboard+zang een drum en een bas. Op de gitaar werd niet gespeeld. De leiding van de aanbidding werd continu gewisseld, ook de pastor weerhield zich er niet van om af en toe die leiding over te nemen.

We werden uiteraard uitgebreid voorgesteld en kregen ook de gelegenheid iets over onszelf te vertellen. Peter deelde een korte bijbeltekst en daarna deden we ‘ons’ liedje : My Redeemer Lives, inclusief bewegingen. Elise heeft daarna kort uitgelegd welk traject wij als team al doorlopen hebben en waarom wij hier zijn, ook werden alle mensen uitgenodigd om ons deze week te vergezellen. We willen dat het project niet alleen iets van ons is, maar dat de gemeente ook mee doet zodat ze, als wij weg zijn, ons werk voort kunnen zetten. Het was een mooie preek over Gods liefde en zijn nabijheid. AMEN! (zoals wij dat hier nu gewend zijn, pas maar op voor onze terugkomst)

Thuis bleek dat een groep meiden de dienst eerder verlaten had om onze maaltijd te bereiden, het is ongelofelijk wat deze mensen hier voor ons doen, we hebben geprobeerd ons een beetje nuttig te maken in de keuken, door middel van fruit snijden. Nu zullen we u eens even op de hoogte stellen van  onze voortreffelijke lunch: Hamburgers met echte hamburger kaas en tomaat, een goedgevulde salade en daarna fruitspiesjes met appel, banaan, en zuidafrikaansvruchtje. Daarna hebben de meiden uit het team meegeholpen met de afwas ( haha, met een natte theedoek) Zo konden we gelijk ook wat praten en contact leggen met de vrouwen die dus continu voor ons kokkerellen. Het is een drukke huishouding en iedereen is even welkom, zoals dat schijnt te horen in het huis van de pastor! Toen alles aan kant was hadden we eventjes een teammeeting, over het programma en onze inbreng in de dienst van die avond! We besloten ‘ God of this city’ te zingen, dit bleek in de dienst een hele goede keus te zijn! Het sloot aan op de visie van de pastor voor de gemeente waar hij die avond over ging spreken. Thuisgekomen stond er (WEER!) een hele maaltijd voor ons klaar bestaande uit: (lekkere hollandse)bietjes met stukjes appel, spinazie aangevuld met paprika, beef met bloemkool, broccoli aardappeltjes en dit geheel was goed gekruid. Die avond hadden we een vrije avond, de stroom was uitgevallen, dus we moesten eten bij kaarslicht, en ook de rest van de avond hebben we gespendeerd bij kaarslicht. (om 3uur ‘s nachts werden enkele wakker van het aangesprongen licht.)

De vlucht naar het zuiden

Vrijdag 23 en Zaterdag 24 juli

Het einde van een enerverende conferentie was aangebroken en iedereen maakte zich klaar om op reis te gaan. Wat een gevoel! Wat een ervaring. 350 jongeren die voor God willen gaan op reis naar Zuid-Afrika en een paar anderen landen.

Vrijdagmiddag werd ons team met de bus naar Schiphol gebracht samen met nog 3 teams. We probeerden in te checken, wat niet helemaal vlekkeloos verliep. We moesten lang wachten, omdat het niet helemaal geregeld was, maar uiteindelijk is het goed opgelost. De tijd dat we aan het wachten waren op Schiphol hebben we gebruikt om God te prijzen. Zingend op de luchthaven met begeleiding van een gitaar, erg cool!

Eenmaal ingecheckt moesten we snel door de douane iets eten en in looppas naar de gate. We vlogen eerste naar Parijs, waar we moesten overstappen op de vlucht naar Jo’burg. Ook hier moesten we stevig doorlopen, maar dit was ok. De 10 uur durende vlucht is door een ieder anders ervaren, we zaten redelijk verspreid over het vliegtuig, zodat we niet gehele tijd bij elkaar waren. De 1 verleende eerste hulp, de ander sliep 7 van de 10 uren, weer anderen legden mooie contacten en hadden goede gesprekken.

Op Jo’burg airport aangekomen werden we opgewacht door mensen van AiA en door 5 mensen van de kerk onder leiding van pastor Jerry. Zij zouden ons brengen naar een dorp naast Polokwane. Het was een ware invasie van Athletes in Action, mede omdat een uur eerder een vliegtuig met 150 AiA’ers was geland. De groep werd opgesplitst over de verschillende auto’s en reden in de richting van Limpopo. Jedidja en ik (Peter) reden mee met Hilton, een pastor Jo’burg. Wij zouden zijn vrouw en broertje nog ophalen alvorens we met 5 personen, 1 zwanger (niet Jedidja) en bagage in een Golf 4 zouden vertrekken.

We reden door Alexandra, 1 van de beruchte town-ships in Zuid-Afrika. Ze riepen ‘Baloonga’ (blanke) en mensen riepen pastor Hilton toe, omdat hij blanken in zijn auto had. Mensen vinden dat erg bijzonder op een positieve manier. We kochten wat in een supermarkt voor onderweg, aten bij McDonalds en gingen op reis, met 160 km per uur raceten we over de snelweg, waar soms gewoon mensen liepen.

We kwamen nog langs het Pieter Mokaba Stadium.

Eenmaal aangekomen bij het huis van pastor Jerry was iedereen gedouched en waren aan het eten. Fijn om elkaar weer te zien. Jedidja en ik slapen in het bed van de pastor, dat geeft aan hoe blij, dankbaar, dienstbaar de mensen hier zijn.

Het is hier geweldig, onwerkelijk. We slapen allen in 1 huis. De pastor slaapt in een kamertje achter het huis. Na kennismaking met de mensen hier (prachtige mensen en kinderen) zocht iedereen zijn mandje op.

Keep You Informed!

Blessings! Pastor Peter

Voorbereidingsconferentie – As it is in Heaven

Maandag

Als voorbereiding op ons vertrek a.s. vrijdag naar Zuid-Afrika hebben we een conferentie samen met nog ongeveer 350 jongeren.

Maandagavond na onze naambagde in ontvangst te hebben en ons geinstalleerd te hebben in onze chalets begon de eerste dienst. Pastor Richard, afkomstig uit Oeganda sprak hier en God raakte de harten van vele jongeren. Na nog een teammeeting in de chalet van de meiden en Peter, zochten we allen vermoeid onze bedden op.

Dinsdag

Al redelijk vroeg kwam iedereen weer op gang. 6:45 verlieten de eerste het huisje als om sportief een rondje te gaan joggen.

Na een goed ontbijt volgde de aanbidding waarna we stille tijd hadden. Deze stille tijd was aan de hand van een boekje gericht op onze tijd in Afrika en het werk dat we daar gaan doen.

We waren allen voorzien van teksten waarna we daar vragen over maakten. Drie kwartier leek wat lang maar ieder kon zijn tijd goed gebruiken.

Na de stille tijd bespraken we alles in de groep. Vragen als ‘Wat viel je op’ en ‘Wat sprak je aan’ kwamen naar voren.

Na de koffie en de thee kregen voorlichting over getuigen en een voorbeeld van een getuigenis en onthoud: geen enkele getuigenis is fout. De theorie is behandeld, nu konden we zelf aan de slag. Wat wil jij in Afrika vertellen, m.b.t. je eigen leven, je eigen verhaal. Voor veel van ons best lastig. Eerst zelf er over nadenken toen een overleg met je buddy en tenslotte met de groep napraten.

AiAfrica Games

De lunch stond te wachten en voor die middag hadden we een sportief programma. Alle teams probeerden de eer hoog te houden in AiAfrica Games. We trotseerde de stormbaan, zeepbaan, hingen zo lang mogelijk aan spijkerbroeken, volleybalde zonde de tegenstander te kunnen zien en nog veel meer vergelijkbare spelen.

De teamspirit zat er goed in, de sfeer was goed en de vele van ons dragen nog de gevolgen van deze zware middag (spierpijn). Doorweekt en vies was het dringen bij de douche om schoon aan de avondmaaltijd te kunnen verschijnen.

Dinsdagavond sprak Martin Koornstra over aanbidding en de Heilige Geest. Het is zo belangrijk om vervuld te zijn met de Geest. Het is in feite een stukje hemel dat naar ons toe is gekomen na dat Jezus naar de aarde is gegaan. Wij mogen dus met de kracht van de Heilige Geest de hemel openbaren op aarde.

Het is belangrijk om te blijven aanbidden zodat je je focus niet verliest en je uitgezonden kunt blijven worden. Dit kan niet zonder de Heilige Geest. Hierop volgde een oproep: ‘Wil je vervuld worden van door de Heilige Geest en geleid worden door Hem’. Je mocht knielen vooraan en hier werd massaal op gereageerd. Het was een mooie dienst!

Zo, nu hebben jullie een beetje een idee wat er zich afspeelt op deze conferentie. We groeien als team enorm naar elkaar toe en leren veel over God en Afrika. De sfeer is top en we krijgen steeds meer zin om er heen te gaan.

Vrijdag vertrekken we om half vier vanuit Delden naar Schiphol, waar we ‘s avonds naar Parijs vliegen om vervolgens het vliegtuig te pakken naar Johannesburg.

Later meer!

Avonddienst